Het CBR is het “oudste” project van Sarvodaya Nederland. In lange jaren was er in Nederland weinig belangstelling voor Sri Lanka. Het was een land in burgeroorlog. Ook voor Sarvodaya Nederland was weinig belangstelling, behalve in Twente. In Twente bleef een kleine groep vrijwilligers actief: Sarvodaya Twente. Inmiddels al meer dan 25 jaar. En sinds die tijd ondersteunt Sarvodaya Twente ook het CBR. Zij interesseren individuele sponsors, voeren acties en wisten bijdragen van het Lilianefonds en Wilde Ganzen te krijgen. Wilt u hen steunen? Laat het weten via info@sarvodaya.nl.
Het CBR–project, dat sinds 1985 bestaat, heeft als doel kinderen en volwassenen met een handicap te revalideren en hun ontwikkeling te bevorderen. Het CBR-project richt zich op de thuissituatie van de gehandicapten.
De regio’s
Kalutara en Galle liggen in het zuid-westen van Sri Lanka.
Het gebied is 150 bij 70 kilometer groot. 80% van de bevolking woont in afgelegen dorpen, zonder goede voorzieningen. Door de slechte infrastructuur en een gebrek aan transportmiddelen zijn (medische en sociale) voorzieningen slecht te bereiken. Veel bewoners leven er onder de armoedegrens en hebben minder dan 2500 roepees (nog geen 20 euro) per maand te besteden. Gezinnen hebben gemiddeld 3 tot 5 kinderen. De meeste gezinnen halen hun inkomsten uit werk op de rubber- en theeplantages, werk in rijstvelden of in de palmboom productverwerking of in de visserij.
De methode
De veldwerkers van het CBR-project werken vanuit een oude villa in Beruwala die als trainingscentrum is ingericht. De veldwerkers sporen, met de brommer of de bus, gehandicapten op in de hele regio. Vanaf dat moment start een revalidatie- en begeleidingstraject, dat gericht is op een zo goed mogelijke kwaliteit van leven ondanks de lichamelijke en/of geestelijke beperking. De noodzakelijke hulp op allerlei terreinen (medische en sociale hulp, behoefte aan scholing en werk) wordt in kaart gebracht. Vervolgens wordt een behandelplan opgesteld waarbij ook vrijwilligers uit het dorp worden betrokken. Ook dorpscommitees worden betrokken bij de begeleiding.
Kinderen worden gestimuleerd om naar school te gaan.
Bij de revalidatie van volwassenen wordt gestreefd naar economische zelfstandigheid.
Volwassenen worden ondersteund bij het ontwikkelen van dagelijkse vaardigheden en gestimuleerd om in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Gehandicapten kosten veel geld. Dat levert grote problemen op als het gezin weinig of geen vast inkomen heeft. De veldwerkers bemiddelen daarom regelmatig bij het opzetten van een eigen bedrijfje en het aanvragen van een microkrediet.
In de werkplaats van het trainingscentrum in Beruwala worden hulpmiddelen gemaakt (krukken, stoelen).
Per huisbezoek krijgen de veldwerkers 100 Rps.(circa 65 eurocent) vergoeding van de Srilankaanse overheid. Iedere nieuwe veldwerker krijgt een uitgebreid inwerkprogramma en wordt vanuit het hoofdkwartier begeleid.
Indrani is 6, ze heeft lol in het leven maar kan niet zelfstandig staan of lopen. Ze heeft loopsteunen en een looprek voor in huis. Het looprek heeft geen wieltjes dus erg wendbaar is het niet en de steunen lijken het lopen ook niet makkelijker te maken. Ze blijkt ook nog 2 steunen voor haar bovenbenen te hebben, simpel en doeltreffend. Ze zien er wel veel minder gelikt uit dan de loopsteunen en zitten ook niet lekker. Indrani’s moeder wil dan ook lang niet altijd de strijd met haar dochter aan. Indrani’s vader heeft wel een mooie brug in de tuin gemaakt waaraan ze het lopen kan oefenen. Indrani gaat tot nu toe bijna nooit verder dan tuin, ze is wel populair bij de kinderen uit het dorp, die graag bij haar komen spelen. Binnenkort gaat ze waarschijnlijk naar school.
Moeder en kind trainingen
Moeders met ernstig gehandcapte kinderen volgen in het trainingscentrum een gericht, vijfdaags, intern trainingsprogramma. Er is aandacht voor de lichamelijke verzorging, advies over de beste behandeling, er wordt met een fysiotherapeut een oefenprogramma samengesteld dat thuis uitgevoerd kan worden en er is veel aandacht voor de emotionele aspecten van het hebben van een gehandicapt kind. Terug in het dorp helpen vrijwilligers het gezin verder.
Er zijn 6 groepen van steeds 10 moeders met kind per jaar.
Deelname van een moeder met kind aan de 5daagse training kost € 50,-.
Medische hulp en ondersteuning
Jaarlijks worden zo’n 200 “nieuwe” gehandicapten opgespoord, waarvoor medische hulp georganiseerd moet worden. Voor consulten bij de huisarts en specialist, vervoer van en naar ziekenhuizen, medicijnen en ziekenhuisopnamen is circa € 11.000,- per jaar nodig, gemiddeld € 55,- per persoon.
Economische zelfstandigheid
Er wordt, als dat maar enigszins mogelijk is gestreefd naar economische zelfstandigheid, door een gift of lening voor de start van een bedrijfje. Op deze manier worden jaarlijks 90 gehandicapten aan werk en inkomen geholpen. De kosten voor deze “weer aan het werk” activiteiten bedragen € 8.500,- per jaar, gemiddeld nog geen € 100,- per persoon.
Sponsoring van het CBR-project
Wegens gebrek aan financiële middelen lag het CBR-project van december 2004 tot maart 2005 stil. Gelukkig kon een “doorstart” worden gemaakt met projectbijdragen van Afos/Sint Maarten uit Dronten (hulp en revalidatiemiddelen), Cardanus uit Amstelveen (scholing en training van vrijwilligers) en Hand in Hand voor Azië in Flevoland (projecten moeder en kind en economische zelfstandigheid). Hand in Hand voor Azië maakte begin 2007 ook mogelijk dat het dak van het trainingscentrum in Beruwala, dat op instorten stond, kon worden opgeknapt.